phum's profileชีวิตที่แสนจะวุ่นวาย จะห...PhotosBlogListsMore ![]() | Help |
|
ชีวิตที่แสนจะวุ่นวาย จะหาใครมาเคียงข้างได้ไหมหนอร้อนๆๆ ก็ต้องลงไปเที่ยวทะเล June 17 เพิ่งรู้ว่าการปลอกลิ้นจี่ เขาเรียกว่าไซ้ลิ้นจี่ เมื่อไม่กี่วันที่ผ่านมา ได้ไปช่วยเหลือน้องจังหวัดสุดสวย555+ มันสวยจิงเปล่าก็บ่รู้เขาให้ไปช่วยไซ้ลำใย ก็นะ ก็เป็นงานชิวๆแต่ขอบอกว่าปวดหลังมากๆ ทำงานกันเกือบ3-4ชั่วโมง
พอกลับมานี่ปวดหลังต่อมาอีกตั้ง2วัน โอ้ยๆๆ ไม่มีใครมานวดหลังให้เลยวุ้ยเศร้าจัง June 01 มาเรียนด้วยกานเถอะ เพื่อนๆทั้งหลาย 555+ในที่สุดคับในที่สุด
การเรียนของเราก็ได้ก้าวเข้าสู่ปี 5 จนได้ ชีวิตตูทามไมมันช่างเศร้าอย่างงี้หนอ(เหมือนประจานตัวเองจัง) แต่ทำไงได้หล่ะคับตัวเรียนก็ยังเก็บไม่หมดเหลืออีกตั้งหลายตัว แล้วไหนต้องลีเกรดเพื่อที่จะเอา กว. ตัวดีนี่เอง ก็มันไม่รู้นี่หว่าว่าจะต้องใช้วิชาพื้นฐานอีกตั้งหลายตัวแล้วปี1ก็ดันทำตัวเลวทรามไว้เยอะ ซวยสุดๆ ไปๆมาๆ จาก4ปีครึ่งก็มา5ปีเต็มคับ ไม่เอาหล่ะไม่บนเรื่องนี้ดีกว่าบ่ไปมากเดี๋ยวเคลียด
แล้วทำไมตอนนี้ชีวิตมันน่าเบื่ออย่างงี้หล่ะไม่มีคนรู้ใจคุยด้วยเลย อยากหาใครสักคนที่เข้าใจเราไว้ใจได้คุยด้วย คุยไปเรื่อยเปื่อยชีวิตคงน่าจะหายเบื่อขึ้นอีกเยอะ "แล้วจะหาใครได้ว่ะ" ก็ยังไม่กล้าเปิดใจรับใครจิงนี่หว่า ก็มีแบบแว๊ปเข้ามาบ้างแล้วก็แว๊ปออกไปเหมือนขอมดำดินเชียว สุดท้ายก็ไม่ได้จิงจังอะไรด้วย กลัวอ่ะกลัวเจ็บ ขนาดตอนนี้ก็แว๊ปเข้ามาแต่คิดว่ายังอ่ะ ไม่รู้ดิ ยังไม่พร้อมมั้งกลัวมั้ง เดี๋ยวไปทำให้ใครเจ็บเข้าก็น่าสงสารแย่ พูดไปพูดมางงใช่มะ 555+ แล้วก็ชีวิตก็ยังต้องไปไหนต่อไหนอีกไกลถ้าจะเริ่มแล้วมันก็หยุดอยากแล้วก็จะทุ่มให้หมด ฉนั้นทนมันไว้ หยุดมันไว้ก็คงจะดีกว่าหล่ะน้า
เฮ้อออออออ ชีวิตนี้มันเข้าใจยากจิง หนีเข้าป่าดีกว่าเนอะ
March 20 จะเปิดเรียนแล้วผ่านไปได้สักพักก็ถึงเวลาเปิดเทอมหล่ะซัมเมอร์ที่ 4ของชีวิต คนอื่นเขาเรียนกันอย่างมากก็แค่ 3 เทอม คนเก่งอย่างเราต้องเรียน 4 เทอมเศร้าเหมือนกัน หาคนเรียนด้วยไม่ค่อยจะเจอ เทอมนี้เรียน masscom กับ batminton สองตัวมีความคาดหวังว่า จะได้เจอสาวหน้าตาดีๆกับเขาสักที ความรู้เอาไว้ทีหลัง (ทำไมชั่วอย่างงี้นะตู) เดี๋ยวๆขอไปเรียนก่อนแล้วจะมาบอกว่าเด็กๆน่ารักจริงเปล่า 555+ March 17 อยู่เชียงใหม่แล้ว มาได้หลายวันแล้วหล่ะก็จะขึ้นมาเรียนซัมเมอร์ แต่ช่วงนี้เชียงใหม่อากาศไม่ดีเอาซะเลยมีแต่ฝุ่นแล้วก็ควันในกาศที่เกิดจาการเผาป่าของชาวบ้าน ก็นะทำให้เดือดร้อนกันไม่หมดเลย เวลาขับรถนี่แสบตาแล้วก็หายใจไม่ค่อยสะดวกเท่าไหร่ วันแรกที่มาถึงที่เชียงใหม่นี่ก็แทบแย่ ดันเป็นหวัดแล้วก็ไข้ขึ้น ขอเดาว่าติดจากพ่อมาเหอะๆพ่อเพิ่งจะหายเราก็เป็นต่อเลย ก็จัดการเรื่องการเรียนเรียบร้อยแล้วหล่ะ ซัมเมอร์นี้สรุปได้เรียน 2 ตัว 1.masscom กับ 2.Badminton เขียนถูกเปล่าหว่า ระหว่างที่กำลังรอที่จะเรียนอยู่นี่ก็ไม่ค่อยมีอะไรทำเท่าไหร่วันๆก็เล่นคอม เล่นเน็ต เล่นเกมส์ ดูหนัง เบื่อจริงวุ้ยไม่มีคนให้คุยด้วยเลย หนีหายไปกันหมด หนีไปไกลแสนไกลบ้างหลบหัวอยู่แถวนี้บ้าง ขุดหากันยากดีแท้ สรุป คนขี้เหงาก็ยังต้องเหงากันต่อไป
รูปข้างล่างนี้เป็นบรรยาศของเชียงใหม่ยามฝุ่นละอองเยอะๆ AT(13.00น.) March 07 ช่วงนี้มีแต่เรื่องเศร้า ชีวิตคนเรานั้นมันสั้นนัก หากตอนนี้ยังมีชีวิตอยู่เราก็ต้องทำทุกวันให้ดีที่สุด ไม่งั้นเสียดายทีหลังก็สายไปแล้ว
เรื่องเศร้าที่ผ่านเข้ามาในชีวิตก็จะทำให้เรานั้นเข้มแข็งขึ้นมาได้นะเพื่อน ((มอบให้แด่เพื่อนป๊อบ ม.6/7))
เรื่องแรกก็ ขอแสดงความเสียใจกับ ป๊อบ ที่ต้องสูญเสียคุณพ่อไปเนื่องจากอุบัติเหตุทางรถยนต์ด้วย ยังไงก็ขอให้มึงเข้มแข็และสู้ต่อไปนะโว้ย
เรื่องที่สอง อดคับอด งานนี้อดไปเที่ยวทะเลแน่ๆเลย หมายถึงในเดือนสองเดือนนี้ ก็เพื่อนสุดที่รักทั้งหลายติดธุระกันกระจายเลย รวมถึงเราด้วยนั้นหล่ะ แล้วจะไปเดือนไหนนี่มันไม่ถึงหน้าฝนกันก่อนรึ...-*-
เรื่องที่สาม โดนจับ เนื่องจากไม่สวมหมวกันน็อก ขับแมงกะไซด์ซิ่งอยู่แถวตลาดโดนเลยครับพี่น้อง 200 บาท
เรื่องที่สี่ เกรดจะออกวันที่ 10 แล้วลุ้นๆปนเศร้าๆ ว่ากุจะโดนอะไรอีกรึเปล่าหนา
ในเรื่องเศร้าก็ยังมีเรื่องดีอยู่เหมือนกัน เรื่องเดียวหล่ะมั้ง
วันนี้ ไปสอบไปขับขี่รถยนต์มา ปรากฏว่าผ่านคับอิอิ ขอโม้หน่อย สอบข้อเขียนเต็ม30 ได้29 เหอะๆผิดไปข้อเดียว
March 03 ไปทำบ้านที่เขาค้อมา ซื้อบ้านใหม่อยู่ที่ บ้านทุ่งสมอ (เขาค้อ)
วันนี้ทั้งครอบครัวก็เลยพากันไปเที่ยวดูบ้านกันหลังจากซื้อมาแล้ว ก็ซื้อมาได้หลายเดือนหล่ะเป็นบ้านเก่าประมาณ 10 ปีแล้ว ไม่มีคนอยู่เจ้าของเก่าเขาไม่มีเงินผ่อนธนาคารมั้งเลยถูกยึด ตอนแรกเลยที่พ่อซื้อมาสภาพบ้านก็ทรุดโทรมตามเวลาที่ผ่านมา ดินหลังบ้านมีการทรุดบ้างเลยทำให้ตัวบ้านร้าวไปหลายแห่ง ครั้งแรกที่เราไปเห็นก็กลัวๆเหมือนกันว่าบ้านจะซ่อมไหวมั้ย ในฐานะว่าที่นายช่างก็อยากลองวิชาที่เรียนมาเหมือนกันนะ แต่ไม่มีแบบแปรนบ้านก็เลยเช็คอะไรไม่ได้ ได้แต่ดูๆว่ามันแตกร้าวตรงไหนบ้างแล้ว วิชาที่เรียนมาก็ไม่มีวิชาซ่อมบ้านซะด้วยซิ(แล้วกุเรียนไรมาฟ่ะ ตั้ง4ปีซ่อมบ้านตัวเองยังไม่ได้เลย) แต่พ่อบอกว่าช่างซ่อมได้เราก็เลยคิดว่า ซ่อมได้ก็ซ่อมได้ว่ะ ผ่ามมาจนมาถึงวันนี้ขึ้นไปดูอีกทีก็โอเค ช่างกำลังทาสี ซ่อมห้องน้ำ ทำรั้ว แล้วก็เก็บรายละเอียดต่างๆกันอยู่ ตอนแรกเลยก็ว่าจะทำบุญขึ้นบ้านใหม่กันวันนี้ แต่ไปๆมาๆ เลื่อนไปวันที่ 12 พฤษภา โน้น
ที่บ้านใหม่วันนี้ก็ช่วยพ่อวางระบบน้ำปะปา ขุดดินอย่างเดียวคับพี่น้อง ตั้งแต่ตอนสายๆ จน5โมงเย็น มือพองไปหลายแผลเลย แสบโคตร เศร้าจังไม่มีสาวๆมาช่วยทำแผลซะเลย แล้วไปทะเลมันจะไม่แสบแผลหรอว่ะนี่
หวังว่าสักวันบ้านหลังนี้จะใช้เป็นที่ต้อนรับเพื่อนๆทั้งหลายของนายโอ๊ต ได้อย่างมีความสุขเด้อว่างๆเราก็มาตั้งแคมป์ที่บ้านเรานะไม่คิดค่าบริการ เหอะๆ March 01 อยู่บ้านที่หล่มสักแล้ว
|
|
|||||||||||||
|
|